مزیت رزین های پلی استر نسبت به رزین اپوکسی،مخلوط کردن آن ها می باشد.زیرا تمام تر کیبات مورد نیاز جهت سخت شدن در محلول رزین وجود دارد وسخت کننده فقط نقش کاتالیزور وشروع کننده واکنش را دارد.لذا دقت زیاد در مقدار ماده سخت کننده عامل بحران نیست ودر نتیجه می توان مقدار دلخواه از ماده پر کننده(که همان ماده سخت کننده است)را انتخاب کرده وغلظت مورد نیاز برای عملیات ترمیم را بدست آورد(ولی بهتر است توصیه سازندگان رعایت گردد).

بدلیل خاصیت رزین پلی استر،امکان استفاده تا45دقیقه وکسب مقاومت فشاری 1در دوساعات وجود دارد.واکنش عمل آوری گرما زا می باشد،اما متاسفانه حداکثرمقداردمای تولیدشده پس از سخت شدن رزین ایجاد می گردد.در نتیجه انقباض،حرارتی قابل ملاحظه ای بوجود می آید.تنش حاصل از انقباض حرارتی دروجه مشترک رزین وبتن قدیم ،باعث جدا شدن رزین می شود.بدلیل انقباض حرارتی وجمع شدگی،این نوع رزین ها فقط بایدبرای حجم کم مورد استفاده قرار گیرند.

چندین روش جهت کاربردواجرای تزریق رزین وجود دارد.در ساده ترین روش رزین با ماده سخت کننده در ظرفی مجزامخلوط شده وتا حالت یکنواختی را به خود نگیرید تکان داده می شوند وسپس مخلوط آماده شده در تپانچه ریخته شده وبه تنهایی کنترل می شوند(این روش در موردموادی که توسط شرکت 2تولید می شود،بکار گرفته می شود).تزریق با فشار کم بوسیله دست وبوسیله پمپ جهت فشار بالا صورت می گیرد.در هنگام تزریق مقدار فشار باید کنترل شود تا باعث خسارت در بتن ترک خورده نشود.با توجه به اینکه رزین های اپوکسی جزو مصالحی هستند که سبب سوزش پوست،چشم ها وشش ها می شوند،هنگام استفاده از این محصول لازم است از تجهیزات ایمنی(از قبیل ماسک،عینک ودستکش های محافظ)استفاده کرد.در صورتی که ضخامت ترمیم محدود به 5میلیمترباشد می توان ملات فشاری اپوکسی را در سطح بسیار وسیع اجرا کرد. هنگامی که عمق وپهنای شکاف کم باشد(5%-1%میلیمتر)می توان از رزین خالص استفاده کرد.در صورتیکه پهنای ترک زیاد باشداز مخلوط رزین با بتونه (پودرسنگ)،که با نسبت 1به1با رزین مخلوط می شود،استفاده می شود(هنگامی که پهنای ترک بیشتر از1تا5/1میلیمتر نباشد پودرکوارتز یا شیشه نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد.در حالی که از ماسه با بعد بیش از حد وبالغ بر4تا5میلیمتر استفاده شود، بیشترین بعد دانه نباید از 50%کمترین مقدار پهنای ترک بزرگ تر باشد.در هر صورت نباید ابعاد ماسه بکار رفته از 1میلیمتر بزرگ تر باشد.در پایان کار باید از اجزای تزریق شده در مقابل حریق محافظت شود.

جهت اجرا قبل از استفاده ازتزریق رزین،محل ترک با هوای متراکم تمیز می شود.سپس سوراخهایی به قطر 5الی 10 میلیمتربا دریل در فواصل معین در طول ترک ایجاد می شود،سپس روی سطح خارجی ترک با رزینی که به سرعت سخت می شود آب بندی می شود ودر راستای قائم از پایین ترین سوراخ عملیات تزریق شروع می شود،بر روی سوراخ ها پستانک هایی نصب می شود.فاصله پستانک ها نصف ضخامت عضو می باشد وبه محض نشت رزین از دهانه سوراخ بعدی عملیات متوقف می شود.در ساعت بعدی روز کاری ویا روز بعداز انجام عملیات زمانی که رزین اپوکسی درز بند سفت می شودبوسیله سنگ سنباده پستانک هااز روی سطح برداشته می شوند.ترک های دال های متکی بر زمین از زیر قابل پر کردن ودرزگیری نیستند،لذا مدت زمان تزریق تا نفوذ مناسب به داخل ترک در این گونه سازه،قبل از حرکت به سمت ورودی بعدی،براساس قضاوت مسئول مربوطه(مشاور)می باشد.

40N/mm2-1  

HILTI-2