فضاهای بیرون شهری از آنجا که فضایی برای زندگی وتماشا ایجاد می کنند،وظیفه ای اساسی دارند.تصویر برجسته شهر به این فضا بستگی دارد.اگر نصویر آن خشن ،نفرت انگیز ویا یکنواخت باشد،تاثیری منفی برجا خواهد گذاشت.فضای بیرون شهری وظایف مهم دیگری نیز دارد،که محل های عبور ومرور ،ارتباطات وملاقات از شناخته ترین  وظایف آن محسوب شده ودر نگاه اول مشخص می شوند.این فضا ها وظایف دیگری نیز دارند که با اینکه کمتربه چشم می آیند،تعیین کننده واساسی هستند.فضاهای بیرون شهری سدی در برابر عوامل مزاحم صوتی یا جوی محسوب می شوند.این وظایف متعدد باید به صورت کلی مد نظر قرار گیرند تا شهر جلوه ای از یکپار چگی به خود گیرد.وظیفه ارتباط که مختص فضای بیرونی است ،تمام فعالیتهای دیگر از قبیل عبور ومرور ،تفریح ومبادلات اقتصادی را که در شهر صورت می گیرند تحت الشعاع خود قرار می دهد.این فعالیتها،ارتباط بین افراد وتوسعه وسایل ارتباطی مناسب را سبب میشوند.

فضاهای بیرونی مملو از علائم وتابلوهایی هستند که به وسیله آنها اطلاعات گوناگون تبلیغاتی ،علائم راهنمایی،خدمات واطلاعات شهری،به اشکال متفاوتی مانند آگهی ،تابلو یا حروف الکتریکی ،چراغ راهنمایی وسایبان اتو بوس ،در شهر ارائه می شود.

فضاهایی برای عبور

یکی از نخستین وقدیمی ترین وظایف فضاهای بیرونی شهر امکان پذیر ساختن تردد افراد است.انواع متفاوت تردد،ساده یا پیچیده،اشکال گوناگون تجهیز وآمایش شهر را تعیین می کنند.

منطقه مختص عابرین پیاده،معابر مخصوص دوچرخه سواران وبولوارهای بزرگ کمر بندی برای ترد اتومبیلها از جمله این آمایش است.

تا پایان قرن گذشته ،عابر پیاده تقریبا از تمامی معابر استفاده وتمام آنها را اشغال می کرد.خیابانها ومیادین محلهایی برای گذر،ملاقات،خریدوفروش وتفریح بودند.در معابر برای سهولت وتسریع در رفت وآمد وسایل حمل ونقل جدیدی چون اتوموبیل ،تغییرات اندکی صورت گرفت.این وضعیت تا موقعی که استفاده از وسایل نقلیه نادر بور ومشکلات زیادی به همراه نداشت ادامه یافت.اما اشغال روز افزون معابر توسط اتومبیلها ووسایل نقلیه عمومی سریع السیر روز به روز شدیدتر شده وعابرین پیاده را بتدریج به فضایی ناچیز،که جدا کننده ساختمان ها از خیابانها بود،عقب راند.چون وسایل حمل ونقل سریع السیر از نظر ابعاد هندسی(عرض،انحراف جانبی،شعاع چرخش وانتخاب مسیر از پیش)نیازمند فضای بیشتری هستند،معابر مختص عابرین پیاده با قابلیت شکل پذیری بیشتر آنها ،اساسا فضا از دست می دهند.نخستین وظیفه فرد تجهیز کننده ومسوول این فضاها آن است که در انواع مکانهای تردد،برحسب استفاده،تعادل ایجاد کند:یعنی مطمئن شود که یک کاربرد مانع از شکوفایی کاربردهای دیگر نخواهد شد.در شهرهای امروزی ،اغلب باید از تسخیر فضاها توسط اتو مبیل جلو گیری کرد.در هر حال ،در کلیه موارد دیده می شود که حذف کامل اتومبیل از این فضا ها موجب می شود که سطح زندگی پایین آمده وبی روح شود.امروزه،اتومبیل جزئی از جامعه و زندگی روزمره ما محسوب می شود ووحتی اگر همه جا را تسخیر نکند،باز یک عامل جنب وجوش به شمار می آید.در مراکز شهرها ،اشتغال خاطر برای حفظ امنیت ومحیط زیست ،مجریان را وادار می کند که انواع تردد را از یکدیگر جدا کنند:این وضعیت به شبکه ای مخصوص هر یک از انواع ترددها (اتومبیل،اتوبوس،وسایل نقلیه دوچرخه وعابرین پیاده)نیاز دارد.در نتیجه این امر،هر یک از این فضاها کهربرد خاصی خواهند داشت.خیابانهایی نیز وجود دارند که در آنها انواع متفاوت تردد در کنار یکدیگر قرار گرفته اند،اما برخی کاربردها به عمد در الویت قرار داده شده ونسبت به بقیه برتری دارند.