تدولز،آرشيتکت خلاقي است که علاقه خاصي به طبيعت دارد. او مي گويد:"من هميشه از ديدن مناظر لذت برده شيفته طبيعتم."محل مسکوني او که در يکي از مناطق کاليفرنيا واقع شده ،خانه اي متعلق به دهه پنجاه است که توسط وي بازسازي شده است.ولز در باره ي آن چنين مي گويد:"باز سازي هميشه مشکل تراز نوسازي است، زيرا بايد شما آن چه را که مي خواهيد در چهار چوبهاي مشخص شده قبلي بگنجانيد.هر چند که هنر يک مهندس معمار نيز در همين است که اين حد ومرزها را تا حد امکان تغيير دهد و فضا را تبديل به فضايي راحت،دلچسب وزيبا نمايد."او معتقد است که چيدمان ودکوراسيون بايد از اجزايي تشکيل شده باشند که در همان نگاه نخست در مجموع نوعي حالت آرامش را در بيننده تداعي کنند. به همين دليل نيز همه چيز را با دقت خاصي انتخاب کرده است. چراغها ،ميز وصندلي ها ،مبلها وساير وسايل خانه او از آثار طراحان معروف جهان مي باشد.

اين مهندس معمار با قرار دادن تنه وشاخه درختان در زواياي مختلفي از منزلش ،در واقع نوعي پيوند سمبوليک با طبيعت را در اين فضاها حاکم کرده واز آنها به عنوان المانهاي دکوراتيو خاص وقوي استفاده نموده است. ولز در اين باره مي گويد:"وجود اين تنه درخت در گوشه اي از فضاي نشيمن مرکزي خانه ، به همراه سقف زرد آن ،مرا به ياد فضاي بيرون مي اندازد."

او در جهت هماهنگي وايجاد رابطه اي هارمونيک بين فضاهاي مختلف ،از عنصر چوب بهره جسته است. وجود وسايل چوبي ،انتخاب درها وپنجره ها از جنس چوب و حتي به کار بردن آن در قسمتي از سقف وفضاهاي مختلف علاوه بر ايجاد پيوندها ي هارمونيک، گرمي خاصي به اين فضا بخشيده است. بدون ترديد مي توان ورود آزادانه نور از زواياي مختلف ،چه از طريق پنجره هاي بزرگ قدي فضاي پذيرايي وچه کوتاه وعريض فضاهاي ديگر را ويژگي برجسته خانه اين مهندس معمار دانست. نور راهرويي که اتاق خواب و سرويس بهداشتي را به ساير قسمتهاي ديگر مربوط مي سازد از طريق سقف واز روي چوب هاي به کار رفته در آن تامين مي شود. بخشي از ديوار اتاق خواب نيز که به راهرو متصل است ،يک چهارچوب با فرم چوبي وپوشش حصيري است که نور را از اين فضا به راهرو منتقل ميکند. تختخواب به سادگي وزيبايي تمام توسط ولز طراحي شده است. او با قرار دادن چندين تخته چوب به صورت افقي وعمودي آن را ساخته است. کاري که در عين سادگي نياز به ذهني مبتکر وخلاق دارد.

خانه اي به سبک ويکتوريا

سليتا تجادا، مدير جوان ومسئول خريد مبلمان لوازم دکوري فروشگاههاي زنجيره اي مشهور "کانتري وتارگت" يک طراح خلاق وبا ذوق است. اوکه اصلا اسپانيايي است ودر آمريکا زندگي مي کند، شخصيت هنري ومبتکر خود را به تمام کمال در منزلش در معرض نمايش قرار داده است. محل مسکوني او ،مانند قصري کوچک در محله قديمي سن فرانچسکو،جايي که محل عبور قطارهاي شهري بسياري است وزمين ملک از شيب نسبتاً زيادي برخوردار است، خود نمايي مي کند. تمام اين خانه هاي محله قديمي به سبک ويکتوريايي (سبک متعلق به دوران امپراطوري ملکه ويکتوريا طي سالهاي 1837 تا 1901) ساخته شده اند وعلت انتخاب اين سبک ، علاقه اشراف زادگان آن دوران به استفاده از سبکهاي قديمي يوناني وگوتيک است. خانه ي سفيد رنگ وزيباي سليا در تمامي مناطق اطراف کاملا يکتا وبي نظير است. خاص بودن اين قصر کوچک ،از همان نگاه نخست ،يعني نماي آن به وضوح قابل تشخيص است.چرا که ويژگي سبک ويکتوريايي ، که اين بنا نيز با همين سبک ساخته شده است ،استفاده از رنگهاي پاستيل صورتي ،آبي کم رنگ و زرد در قسمت نماست. اما اين طراح هنرمند با انتخاب رنگ سفيد خالص ،ترکيب هنر معماري به کار رفته در نماي ساختمان مانند آرک ، شيرواني هاي کوچک،ابزار وگچ بري ها،ستون ها وساير اجزاي هنري آن را با ظرافت خاصي در بازي نور طبيعي وايجاد سايه روشن در معرض نمايش قرار داده است.

خانه اي طويل ،قديمي وکم عرض

پس از عبوراز چند پله به در ورودي منزل او مي رسيم.نقشه ي آن مثلثي با اضلاع متفاوت است. اغلب بناهاي سبک ويکتوريايي از همين ويژگي برخوردارند. عرض ساختمان حدود هشت متر وطول آن نيز بيش از بيست متر است . تقسيم بندي فضاها به گونه اي است که نشيمن در ادامه ي ناهار خوري قرار گرفته ويک راهرو طويل در امتداد ، اين دو فضا را به آشپز خانه وصل مي کند. آشپز خانه نيز به   نوبه ي خود به يک باغچه ي پر از گل وگياه ، که در واقع حيات خلوتي بزرگ محسوب مي شود ، متصل مي گردد.طبقه فوقاني ساختمان مانند طبقه اول داراي فضاها وراهرويي طويل است. هر يک از اتاق خوابها سرويس جداگانه اي دارد.

سليتا تجادا در وصف اين قصر کوچک مي گويد:اين يک خانه شخصي است .من براي دکور وچيدمان آن از سبک خاصي پيروي نکرده ام وهمه چيز را بر اساس سليقه شخصي خودم انتخاب کرده ام. تخته سياهايي که در مدرسه مورد استفاده قرار مي گيرند يکي از المانهاي دکوراتيو من است که بر روي ديوار نصب کرده ام ويادداشتهاي روزانه ويا جملاتي را که دوست دارم، روي آنها مي نويسم. هر چه را که در گوشه وکنار اين خانه چيده شده ام از نقاط مختلف جهان تهيه کرده ام .البته منظورم گرانبها بودن آنها نيست .من حتي به بازارچه هايي که لوازم دست دوم وکهنه را در معرض فروش قرار مي دهند نيز سر مي زنم و دنبال اشياء و لوازم مورد نظرم مي گردم . آنها که براي من اصل ومعيار است ،ذوق وهنري است که در ساخت آنها به کار رفته و توجه مرا به خود جلب مي کند .قابها ي پنجره ها و پارکتها بسيار کهنه وقديمي شده بودند ،اما من بدون تعويض ،با دقت وظرافت زيادي آنها را باز سازي کردم طوري که اکنون بسيار زيبا وکاملا نو وبراقند. من هرگز حاضر نيستم کلکسيون دوربين هاي قديمي ام را در داخل يک کمد پنهان کنم . همه آنها را بر روي طاقچه ي شومينه ي پذيرايي چيده ام واز ديدن آنها لذت مي برم. حتي از پايه هاي دوربين ها نيز به عنوان المانهاي دکوراتيو براي تزيين کنار پنجره اين فضا استفاده کرده ام. نقاشيها وعکسهاي بستگان دور ونزديک وهمه آنهايي که دوستشان دارم ومرا همانند پلي به گذشته ام پيوند مي دهند را در قابهاي بسيار ساده اي بر روي يکي از ديوار ها ي پذيرايي کنار يکديگر قرار داده ام.اين ديوار براي ياد آور لحظات خوش وخاطره هاي شيرين بسياري است.روشنايي اين قصر کوچک از طريق نور هاي طبيعي تامين مي شود واثري از لوسترها وچراغهاي برقي در آن به چشم نمي خورد.شمعدانهاي کوچک وبزرگ به همراه آباژور هاي مختلف همگي با نور شمع يا فتيله کار مي کنند. به طور خلاصه مي توان گفت سليا تجادا سعي کرده است استيل وسبک دوران ملکه ويکتوريا را تا آنجا که ممکن است در جاي جاي اين بناي قديمي و زيبا حفظ کند.

برگرفته ازمجله ي :ايرات آذين